De levens'loop'
2 Timotheus 4:1-8
Vanaf 776 voor Christus werden de Olympische
spelen gehouden in de vallei van Olympia,
in Griekenland en dit elke vier jaar,
praktisch
1200 jaar lang. (500 n.c.) Door een
zekere
baron Pierre de Coubertin zijn de moderne
spelen opgericht. De eerste wedstrijd
was
in 1896, waarbij ongeveer 245 atleten,
allemaal
mannen, in 43 disciplines waren. Op
de spelen
in Sydney waren er meer dan 10.000
atleten
met 300 diciplines.
Vorige week Zondag zijn de Olympische
spelen
van Sidney gesloten. De beste die ooit
gehouden
zijn wordt er gezegd. Maar voor ons
Belgen
denk ik dat het wel beter kon. Ik geloof
dat we amper 5 medailes tesamen gewonnen
hebben.
De Olympische gedachte heeft oorlogen,
boycots
en terorisme overwonnen, het werd een
symbool
van mensen die in de mogelijkheid zijn
om
met verschillende naties in vrede en
vriendschap
bij elkaar te komen.
Ik moet eerlijk zeggen, de Olympische
spelen
doet mij ook wel iets, het is sfeer
en ambiance.
Qua sport vind ik de 100 meter van
zowel
de mannen als de vrouwen het mooiste
om te
bekijken. Je moet natuurlijk wel snel
zijn.
Zelf heb ik het geluk gehad om enkele
keren
naar het evenement van Memorial van
Damme
te gaan kijken. Natuurlijk is dit helemaal
niets vergeleken met DE Olympische
spelen,
maar toch die sfeer die er hangt is
gewoon
fantastisch.
Ook in de tijd van Paulus waren er
dergelijke
spelen, vooral dan bij de Grieken.
Volgens
mij hebben deze spelen ook Paulus geboeid,
want niet weinige keren zien we dat
Paulus
gebruikt maakt van deze spelen om het
Evangelie
uit te leggen. Ondanks dat we deze
keer weinig
medailes gehaald hebben, wil ik een
beetje
het werk van Paulus doorzetten en deze
morgen
het Woord brengen dat ook Paulus verkondigde.
Wij hebben al gezegd dat de Olympische
gedachten
oorlogen, boycots en terrorisme heeft
overwonnen,
dat het het symbool is dat mensen met
een
verschillende achtergrond, cultuur
en religie
bij elkaar kunnen leven. Indien wij
nu het
Evangelie ook zo kunnen begrijpen wat
zou
dit dan voor gevolgen hebben.
Om het gemakkelijk te maken heb ik
het opgesplits
in 6 stukjes ;
streven
hindernissen
alles geven
alles afleggen
de aankomst
de prijs
Streven
Laat ons samen 1 Cor. 9 : 24-27 lezen
;
“Weet gij niet, dat zij, die in de
renbaan
lopen, allen wel lopen, doch dat slechts
een de prijs kan ontvangen? Loopt dan
zo,
dat gij die behaalt! En al wie aan
een wedstrijd
deelneemt, beheerst zich in alles;
zij om
een vergankelijke erekrans te verkrijgen,
wij om een onvergankelijke. Ik loop
dan ook
niet maar in den blinde en ik ben geen
vuistvechter,
die zo maar in de lucht slaat. Neen,
ik tuchtig
mijn lichaam en houd het in bedwang,
om niet,
na anderen gepredikt te hebben, wellicht
zelf afgewezen te worden.”
Men voelt hier een soort eerbied van
Paulus
voor de atleten. Een bemoediging van
de manier
waarop deze sportmensen hun doel bereiken.
Zij hebben een medaile in ‘t zicht,
een roemrijke
prijs.
Hij vergelijkt zichzelf met hardlopers
en
worstelaars, een gelijkenis die bij
de Corinthiers
wel bekend was, omdat zij daar beroemd
om
waren in hun omgeving. Doch de atleten
zij
streven naar een vergankelijke prijs
en wij
naar een onvergankelijke.
Er is slechts één die de prijs ontvangt.
Loopt dan zo dat gij die prijs behaalt!
Het
gaat in de wedloop der Christenen anders,
waar niet slechts één de prijs zal
ontvangen.
Paulus wil ons hier aanmanen om zo
te lopen
dat wij de prijs zouden verkrijgen.
Hierdoor
hebben wij een aanmoediging om voordurend
in alle ijver en geestdrift vol te
houden.
Het moet een edele wedstrijd zijn,
de één
moet trachten het nog beter te doen
dan de
andere. Wij zien de streep voor ons,
zullen
wij ons zo inspannen dat wij als eerste
over
de streep zullen gaan of slenteren
wij ons
er naar toe, de andere zullen de weg
wel
voor ons ruimen.
Indien wij ons ingeschreven hebben
om mee
aan deze ‘sport’ te doen, is het onze
plicht
als Christen om te strijden voor een
ere
plaats. Wij staan op de baan en het
startschot
is gegeven, de streep is voor ons.
Paulus geeft ook advies hoe deze mensen
zich
voorbereiden en wat zij ervoor over
hebben.
Vers 24 staat in de Staten vertaling
als
volgt ; En een iegelijk, die om prijs
strijdt,
onthoudt zich in alles.
Wilden men in conditie zijn om mee
te kunnen
deelnemen, dan was het nodig om zich
in alles
te onthouden. Zij konden het niet veroorloven
om mee van feestjes te genieten, of
alles
te eten, wijn, of zich losbandig te
gedragen.
En het is nu nog niet beter. Wanneer
we interviews
horen van bekende sportmensen, dan
hoor je
dat zij hun hele jonge leven wijden
aan de
sport en daar dan ook heel veel moeten
voor
over hebben.
Indien deze mensen reeds zoveel over
hebben
om die vergankelijke prijs te behalen,
hoeveel
te meer moeten wij het dan niet over
kunnen
hebben voor de onvergankelijke prijs.
Dit
wil niet zeggen, dat wij niet meer
mogen
feesten, maar we moeten ons steeds
de vraag
stellen wat we doen, kan dit ons geloof
in
de weg staan.
Deze sportmensen leefde en leven nog
steeds
met zeer strenge regels, zo doe ik
dat ook
zegt Paulus en zo moet ook gij mijn
voorbeeld
volgen. Het zou dwaas zijn indien ge
terwillen
van de Hemelse kroon niet van heidense
feesten
zou onthouden.
Het is een altijd durend proces in
het Boek
staat vers 27 er als volgt : Nee, ik
hard
mijn lichaam en dwing het te doen wat
ik
wil; anders zou het wel eens kunnen
gebeuren
dat ik, na anderen voor de wedstrijd
te hebben
opgeroepen, zelf word gediskwalificeerd
Indien wij niet steeds opnieuw ons
lichaam
oefenen zou het wel eens kunnen gebeuren
dat ondanks welke inspanningen wij
ook gedaan
hebben de streep nooit zullen bereiken.
Ik denk wel dat wij allemaal akkoord
zijn
wanneer ik zeg dat ondanks wij perfect
weten
wat we wel en niet mogen doen, het
precies
is ofdat ons lichaam altijd kiest van
wat
we niet mogen doen.
Indien wij de overwinningkrans willen
behalen
dan moeten wij datgene doen wat God
van ons
verlangt. En dat lijstje kunnen wij
terug
vinden in de Bijbel.
De vraag is ofdat wij bereid zijn om
te streven
naar de overwinning, zijn wij bereid
net
als sportmensen om ons leven zo aan
te passen
dat wij klaar zijn om de overwinning
te behalen.
Welliswaar heeft onze overwinning een
eeuwigheids
waarde.
Hindernissen
Laat ons eens kijken in Galaten 5 :
7. “Gij
liept goed. Wie is u in de weg gekomen,
dat
gij aan de waarheid niet meer gehoorzaamt?
Dan hebben wij een periode achter de
rug
van voorbereiding, van beproeving hebben
wij ons lichaam getraint en dan is
dat moment
daar dat wij kunnen deelnemen aan de
wedstrijd.
Het woordje ‘liept’ hier komt uit het
Grieks
‘trecho’ en het werd gebruikt voor
renners
in een race die zich inspannen of hard
streven.
We lopen samen met de Heer Jezus en
het is
niet altijd eenvoudig, soms is het
moeilijk,
het kost ons inspanning.
Wie gelooft dat het wandelen met Jezus
vanzelf
gaat zit er volgens mij naast. Net
als die
sportmensen moeten wij elke dag opnieuw
trainen,
moeten wij op ons eten(figuurlijk)
letten,
moeten wij steeds zo leven dat wij
conditie
genoeg hebben om de overwinnig te behalen.
Wanneer dit dan je levenswijze is,
dan geloof
men toch niet dat iemand ons daar zou
kunnen
vanaf brengen. Mijn hele leven organiseer
ik zo dat het in funktie is om de Heer
te
dienen. Wij lopen goed.
Ondanks het doel dat wij voor ogen
hebben
is er iemand in de weg gekomen. Hoe
kan dat
toch? Na alles wat je gedaan hebt om
die
erekrans te bekomen komt er iemand
op je
weg die je kan afleiden van je einddoel.
Kennen wij dit ook niet in ons Christelijk
leven? Laten wij ons niet afleiden
door wat
andere tot ons te zeggen hebben, lijkt
het
soms niet groener in de andere weide.
Ook
in het stukje dat Paulus ons hier aanhaalt
is er discussie wat wel kan en wat
niet waardoor
de essentie van ons Christelijk leven
in
het niet vedwijnt en wij afdwalen van
onze
piste. Deze discussie punten kunnen
soms
zeer klein zijn maar hebben wel een
zeer
groot gevolg.
Paulus zegt in vers 6 ; “geloof door
liefde
werkende” daar gaat het om, het geloof
in
onze Here Jezus. Laten wij onze vrijheid
toch waardig gebruiken en niet ophouden
te
geloven in Jezus Christus en al wat
dit in
de weg kan staan zullen wij overwinnen
om
de eindstreep te behalen.
Ik wil hier geen voorbeelden aanhalen
wat
zulke hindernissen zouden kunnen zijn
maar
laat ons allen oprecht in ons zelf
kijken
en zien welke hindernissen ons in de
weg
liggen om voluit te gaan.
Alles geven
Filipenzen 3 : 14 : maar een ding doe
ik:
vergetende hetgeen achter mij ligt
en mij
uitstrekkende naar hetgeen voor mij
ligt,
jaag ik naar het doel, om de prijs
der roeping
Gods, die van boven is, in Christus
Jezus.
Laten wij het ook eens lezen in Het
Boek het
staat daar een beetje gemakkelijker
vertaald
; maar één ding weet ik zeker (en daarbij
vergeet ik wat achter me ligt en strek
ik
mij uit naar wat voor mij ligt) ik
snel recht
op mijn doel af; ik wil de prijs behalen
die, nu God mij door Christus Jezus
geroepen
heeft, in de hemel voor mij klaarligt.
Concentratie zou men in de sport zeggen.
Je hebt dat wel al eens gezien met
sport,
dat de atleet daar staat, zijn blik
op oneindig.
Sommige vragen aan het publiek om mee
in
de handen te klappen, bij andere moet
het
dan weer muisstil zijn.
Ik heb zelfs gehoord dat het zou verboden
zijn met golf om je GSM te hebben aan
staan.
Ook in tennis is er stilte gewenst.
Anders
is het dikwijls met atletiek. Daar
heb ik
ooit eens Bubcka aan het werk gezien,
een
polstok springer. Deze vroeg het publiek
om in de handen te klappen of de organisators
zette zelf muziek op. Hij haalde toen
geen
wereldrecord maar het was wel hoog
dat hij
sprong. Volgens mij lag hij ergens
in ons
cournische.
Allemaal manieren om zich te focussen
op
hun doel, vergeten wat achter hen ligt,
zich
niet laten afleiden door wat er gebeurt
is,
enkel het doel voor ogen.
Dit deed ook Paulus, ons voorbeeld
van vandaag,
vergetende wat achter mij ligt en mij
uitstrekkende
naar hetgeen voor mij ligt. Niets kan
ons
weerhouden om ons doel te bereiken.
Wij weten
wat voor ons ligt. Waarom toch laten
wij
ons zo snel afleiden van dat doel en
waarom
toch halen wij zo graag zaken uit het
verleden
terug te voorschijn.
Er is een prijs voor ons weg gelegd
doordat
Christus Jezus ons geroepen heeft.
Jaag naar
het doel staat er in de NBG, snel op
uw doel
af staat in het Boek. Duidelijk is
slenteren
hier niet bij maar moeten wij ons inzetten
zoals een loper die eerst wil aankomen.
Of als een renner. Soms sta je echt
perplex
wat die mannen allemaal niet kunnen.
Het
gebeurd dat tijdens een rit een valpartij
is waarbij echt serieuse kneuzingen
of breuken
het gevolg kunnen zijn. Dan staan die
mannen
terug recht springen of kruipen hun
fiets
op en gaan er weer voor, opnieuw die
streep
in het vooruitzicht. Kunnen wij dit
ook als
Christen zeggen, dat wanneer wij ontmoedigd
worden daar allerlei zaken, wij ons
opnieuw
kunnen concentreren en ervoor gaan.
Dat wij
ons wijden aan het werk voor de Heer?
Of
zijn wij blij, wanneer er al eens een
valpartij
is, omdat wij dan een excuus hebben
om eens
stil te staan en uit te rusten.
Paulus, stond niet stil, hij was gedreven
en wist dat er een prijs voor hem in
de hemel
klaar lag en hij ging ervoor, hij wou
de
eerste zijn. Paulus schrijft dit neer
naar
de gemeente van Filipenzen, maar deze
brief
is in de Bijbel opgenomen omdat dit
ook van
toepassing is voor ons. Ook voor ons
is er
een prijs weggelegd in de Hemel. Geeft
dan
alles om het doel te bereiken.
Alles afleggen
Hebreen 12 : 1 zou ik opnieuw willen
voorlezen
uit het Boek ; “Nu zo’n grote menigte
ons
ziet en aanmoedigt, moeten wij alles
afleggen
wat hindert en ons bevrijden van de
zonde,
die zich aan ons vastklemt. Wij moeten
de
baan afleggen die voor ons ligt, zonder
op
te geven.”
Ik moet eigenlijk in eerste instantie
denken
aan Fredje De Burghgraeve. Hij was
één van
de beste zwemmers van de wereld. Maar
waar
ik aan moet denken is dat hij zichzelf
helemaal
kaal scheerde, zijn hoofd, armen borst
en
benen. Want dit zou de snelheid beïnvloeden.
Wij worden van buiten net zo bekeken
als
sportmensen in een stadion, duizenden,
tienduizenden
mensen kijken naar de sportmensen.
Dan spreek
ik nog niet van de miljoenen die naar
de
Televisie kijken of de magazienes lezen.
Alle ogen worden gericht op deze mensen
die
in het strijdperk staan. Wanneer zij
er staan
moeten zij volledig voorbereid zijn,
klaar
om de wedstrijd tot een goed eind te
brengen.
Zij staan daar in hun aangepast pakje,
volledig
in conditie. Je zal daar niemand zien
staan
met een pak friet in zijn handen of
iemand
die net van tafel komt en juist eens
goed
gegeten heeft. Neen zij staan klaar
om de
wedstrijd aan te gaan en hebben zich
daar
ook op voorbereid.
De vraag is dan zijn wij voorbereid
om de
race te lopen?
Mag ik enkele versen aanhalen wat wij
zoal
kunnen afleggen. Natuurlijk kan je
hier naar
verschillende schrijvers toegaan maar
ik
wil bij Paulus blijven.
Efeze 4:22-24 : “dat gij, wat uw vroegere
wandel betreft, de oude mens aflegt,
die
ten verderve gaat, naar zijn misleidende
begeerten, dat gij verjongd wordt door
de
geest van uw denken, en de nieuwe mens
aandoet,
die naar de wil van God geschapen is
in waarachtige
gerechtigheid en heiligheid.”
Kolossensen 3:5-8 : “Doodt dan de leden,
die op de aarde zijn: hoererij, onreinheid,
hartstocht, boze begeerte en de hebzucht,
die niet anders is dan afgoderij, om
welke
dingen de toorn Gods komt. Daarin hebt
ook
gij eertijds gewandeld, toen gij erin
leefdet.
Maar thans moet ook gij dit alles wegdoen:
toorn, heftigheid, kwaadaardigheid,
laster
en vuile taal uit uw mond.”
1 Timotheus 6:9-10 : “Maar wie rijk
willen
zijn, vallen in verzoeking, in een
strik,
en in vele dwaze en schadelijke begeerten,
die de mensen doen wegzinken in verderf
en
ondergang. Want de wortel van alle
kwaad
is de geldzucht. Door daarnaar te haken
zijn
sommigen van het geloof afgedwaald
en hebben
zich met vele smarten doorboord.”
Enkele voorbeelden die Paulus ons aanhaalt
om klaar te zijn voor de wedstrijd.
Zoals
ik zei, alle ogen zijn gericht op de
atleten,
maar ook op ons. Indien wij zeggen
dat wij
Jezus volgen, weet ik zeker dat er
speciaal
op ons gelet wordt hoe wij leven. Indien
je de fout ingaat, snel zal je reaktie
krijgen,
« zijt gij een Christen ».
Ik moet hier denken aan mijn jeugd.
Mijn
eerste auto, kanarie geel en vol met
stickers
als ‘one way Jesus loves you’. Tesamen
met
mijn broer reed ik ergens in de ardennen.
Wij staan beide voor het rode licht,
hij
eerst en dan ik. Toen het groen werd
reed
hij door en om te vermijden dat er
iemand
tussen kan komen, duwde ik extra op
mijn
gas en met piepende banden ga ik hem
achterna.
Aan de volgende rode lichten, stoppen
we
natuurlijk en de wagen achter mij klasoneerde
en deed teken met zijn vinger naar
de stickers
op mijn wagen. Ik kan je verzekeren,
ik was
er van aangedaan en durfde nog nauwelijks
mijn hoofd boven het stuur steken.
Gewoon een klein voorbeeldje, maar
zo is
het in de praktijk, misschien durven
de mensen
het niet altijd even goed zeggen, maar
ze
verwachten dat wij een voorbeeld zijn.
Indien wij er klaar voor zijn, ons
leven
Jezus toebehoord, moeten wij de baan
afleggen.
Moeten wij gaan voor de overwinning.
Zonder
op te geven, onze ogen zijn gericht
op Jezus
en wij geven niet op, wij hunkeren
naar de
kroon die voor ons ligt. Niemand zal
een
hindernis voor ons vormen, wij zullen
ons
niet laten beïnvloeden door wereldse
verleidingen.
Hebben wij niet hard genoeg getraind,
om
nu alles zomaar op te geven?
De aankomst
2 Timotheüs 4:7 ; “Ik heb de goede
strijd
gestreden, ik heb mijn loop ten einde
gebracht,
ik heb het geloof behouden”
Paulus, aan het einde van zijn bewogen
leven,
blikt terug en kan zeggen ; de goede
strijd.
Ondanks de vervolgingen, ondanks vele
ontmoedigingen
kan hij tevreden zijn met wat hij gedaan
heeft. Hij kan zeggen dat hij zich
volkomen
heeft ingezet dat hij alles gegeven
heeft
om de prijs te behalen. Het ging niet
vanzelf
hij heeft ervoor gestreden er waren
moeilijkheden
en gevaren, maar hij is er door gegaan.
Wanneer
Paulus ons hier schrijft ‘de goede
strijd’
doelt hij eigenlijk opnieuw naar een
wedloop
in een arena. Volgens mij was hij een
winner
type.
Dan komt hij mij een beetje vermoeiend
over
wanneer hij zegt ‘ik heb mijn loop
ten einde
gebracht’. Hij heeft het gehaald, hij
heeft
de streep bereikt.
Ik moet dan denken aan onze Here Jezus,
die
ooit heeft uitgeroepen : “Het is volbracht”.
De ‘eindstreep’ van onze Here toen
Hij hier
op aarde was, was het kruis. Christus
Zijn
overwinning was te sterven voor allen,
om
zo te betalen voor onze zonden. “Ik
heb het
geloof behouden” zegt Paulus, in deze
Christus.
God heeft ons geen kalme reis beloofd,
maar
een behouden aankomst. Wat moet het
een goed
gevoel zijn om de loop ten einde ten
brengen.
De prijs gewonnen
2 Timotheüs 4:8 : “ voorts ligt voor
mij
gereed de krans der rechtvaardigheid,
welke
te dien dage de Here, de rechtvaardige
rechter,
mij zal geven, doch niet alleen mij
maar
ook allen, die zijn verschijning hebben
liefgehad”
De krans der rechtvaardigheid, dat
is, het
eeuwige leven, waarmee de rechtvaardige,
als met een prijs, naar Gods genadige
belofte,
gekroond wordt. Het is een gelijkenis
die
ook genomen is van strijders of kampvechters
die tot prijs een kroon ontvingen.
Zij een
vergankelijke, voor de gelovige echter
een
onvergankelijke. Deze zullen wij ontvangen
van de rechtvaardige rechter. Dus ook
hier
zal doping zwaar gestraft worden. Er
is slechts
één volmaakte weg om de overwinning
te behalen
en die weg is door Jezus Christus.
Deze weg
is er voor iedereen, niet alleen voor
Paulus.
Toen Jezus riep, “het is volbracht”,
dan
riep hij dit ook voor mij en ook voor
jou.
Omdat de mens zijn rug gekeerd had
naar God
is deze God 2000 geleden op aarde gekomen
als Mens. Nadat deze Mens hier op aarde
het
duidelijk had gemaakt wie Hij was en
wat
Zijn doel was, is hij voor ons gestorven
omdat wij opnieuw contact zouden hebben
met
onze God.
Hij heeft het volbracht.
Deze Jezus, vraagt nu aan ons dat wij
leven
in Hem en de wedloop zouden lopen opdat
wij
het einddoel zullen bereiken, tesamen
te
zijn met Hem.
Paulus zegt in 1 Corinthiers : 2:9;
“Maar,
gelijk geschreven staat: Wat geen oog
heeft
gezien en geen oor heeft gehoord en
wat in
geen mensenhart is opgekomen, al wat
God
heeft bereid voor degenen, die Hem
liefhebben.
“
Broeders en zusters dit is natuurlijk
een
fantastisch vooruitzicht, zeker wanneer
wij
weten indien wij deze prijs niet ontvangen
het tegen overgestelde waar zal zijn.
Maar mag ik jullie ook attent maken
dat een
leven met Jezus aan je zijde, dat je
tesamen
de wedloop mag lopen, een zege is.
ONE WAY JEZUS
Amen.
|
