Licht
Psalm 36
Toen ik aan het zoeken was naar het graf van Yves Montand en Simonne Sinoret liep ik tussen de 19 eeuwse graven en was het als het ware dat ik mij in één of ander boek of film bevond. Ik heb nog nooit een kerkhof gezien zoals dit. Zeer oude graven met wel honderde graf kapellen, of andere fantastische beeldhouwwerken. Moeilijk om te beschrijven. Al die graven lagen enorm dicht bij elkaar zodat het leek dat er geen plaats meer was voor de levende.
Maar vooral de kapellen boven op de graven trokken mijn aandacht. Ik wist niet dat dit bestond of bestaan had. Maar blijkbaar plaatste men in die tijd, we spreken hier van 1830 to later, een bidkapel boven op het graf van de overledene. Sommige, waarschijnlijk de nog rijkere, plaatste er bijna kleine kerkjes. De kapel was helemaal kompleet, een smal hoog gebouwtje, met een raampje, een deur, een altaar en bij sommige stond hij er nog, een bidstoel.
Men kwam hier op deze plaats bidden tot God voor het heil van de gestorvenen.
Wat stond dit in een schril kontrast met mijn bezoek twee weken daarvoor aan een Joodse synagoge.
Het regende toen ook ! We kregen toen uitleg van een joodse vrouw, prachtig hoe zij ons alles kon verhalen. Ook de synagoge wordt vooral gebruikt om te bidden. Maar waar ik aan terug moest denken was die koepel op de synagoge, langs alle kanten waren er ramen, zodanig dat het licht steeds kon binnen stralen. Het licht dat het symbool is van onze God.
Het is van dit licht dat ik graag vanmorgen wil spreken.
Het woord van deze morgen is opgesplitst in drie stukken
1. Het licht van God
2. Het licht van Jezus
3. Onze spiegel
Het licht van God
David schrijft in Psalm 36: 10 "Want bij U is de bron des levens, in uw licht zien wij het licht."
'Want bij U is de bron des levens', Het zijn slechts simpele woorden maar zij gaan zo diep. Het zijn een van de mooiste woorden uit het oude testament. De volheid die zij uitstralen kunnen nooit kompleet uitgedrukt worden. Zij vertegenwoordigen eigenlijk de kern van ons geloof. Vanuit de Heer, net zoals vanuit een bron, die soms midden in een dor gebied ontspringt, leven geeft en verder laat leven. Zoals die bron water geeft waardoor het leven kan verder gaan, ondersteund ook God, het is door Hem alleen dat wij volmaakt kunnen worden. Leven vindt men terug in de schepping, maar de bron die het leven geeft vindt men enkel terug in de Schepper. Ook geestelijk durven wij wel eens zeggen ; 'leven door de geest', wij zijn dood maar ons leven is in Christus, in God.
'in uw licht zien wij het licht',Licht is de heerlijkheid van het leven. Leven in duisternis is droevig en eerder een dood leven. Bij deze woorden denk ik terug aan mijn tijd toen ik regelmatig in Stockholm was om te werken. De herinering die ik daaraan over houd is miezerig weer en donker. Helemaal niet prettig om daar te vertoeven. Trouwens dit is niet enkel mijn gevoel, men vind dit ook terug in de statistieken waar men leest dat de meeste zelfmoorden plaats vinden in Zweden. Duisternis maakt ons bedroeft.
De Heer alleen kan ons een natuurlijk en geestelijke leven geven, Hij alleen kan ons leven verlichten. De Here alleen kan ons helpen om Zijn licht te laten schijnen in ons leven.
Het is niet nodig om met een kaars de zon te zien, neen, wij zien de zon door zijn eigen straling en daardoor kunnen wij ook al het andere zien met dit zelfde licht. Wij hoeven Jezus niet te zoeken met een licht, Jezus zelf is het licht. Geen menselijke inteligentie kan ons leiden naar het Goddelijke licht, eerder het tegenovergestelde, het leid ons dikwijls weg van Gods licht. Het is enkel de genade van de Heer die ons steeds opnieuw in de nabijheid van het grote licht brengt. Eén straal van Gods troon is beter en helderder dan een mooie middag zon.
Kunnen we ons nog afgelopen Maandag middag herinneren. Prachtig weer, na een toch lange tijd van koud en nat weer, plots zo een zomers weertje. Heerlijk genieten. Eén straling van Gods troon laat dit alles in het niet verdwijnen.
Het zal niet dat verblindende licht zijn zoals bij Mozes aangezicht toen hij van de berg kwam dat de mensen hem niet konden aanzien. Of zoals bij de verheerlijking op de berg toen de discipelen op de grond vielen omdat hun zwakke ogen de heerlijkheid van God niet konden verdragen. Het licht dat God ons wil geven zal ons versterken en vertroosten. Het zal ons helpen om in de nabijheid van Gods licht te wandelen.
Het licht dat wij nu kennen op deze aarde is slechts een fraktie net zoals wij verborgen in een gevangenis zouden zitten. Het vaders huis hierboven ons is vol van licht.
'in uw licht zien wij het licht', Het woord licht op het einde betekend de kennis van God en in het begin betekend dit de volledige toewijding en aanvaarding van diezelfde kennis. Het woord van God geeft ons de mogelijkheid om deze ware en reddende kennis te ontdekken.
Het licht van Jezus
Zo kom ik bij de woorden van Johannes 1:4 waar staat ;" In het Woord was leven en het leven was het licht der mensen;" in de staten vertaling staat er : "In Hetzelfde was het leven".
Hij had het leven in Zichzelf en is daarom een fontein waaruit het leven stroomt naar de mens, net zoals David schrijft in de Psalm die we daarnet gelezen hebben. De dood kon Hem niet vasthouden, omdat in Hem het leven is en Hij werd "de Opstanding en het Leven" voor ons. Johannes toont ons in deze vier woorden de ganse geschiedenis van het mensdom, van Adam tot Christus.
De andere zijde van de medaile is "buiten Hetzelfde (Woord) is de dood".
Om het duidelijk te maken zou ik willen vragen ons in gedachten eens te verplaatsen op een slagveld. De ganse overwinning hangt af van ons legerhoofd. Wij zijn blootgesteld aan een vreselijke kogelregen van de vijand. Wij horen de kogels fluiten en het ziet er naar uit dat niemand van ons dit zal overleven. Ons legerhoofd echter weet dat de vijand te hoog schiet en beveelt: "Weest stil, houd stand, blijf hier waar ik u geplaatst heb. Wie hier niet blijft en vlucht die zal gedood worden." Wanneer de vijand al zijn munitie verschoten zal hebben, zullen wij hem verslagen.
Is er nu in deze veldheer, is er in zijn woord geen leven? Wanneer men niet naar zijn woord luisterd, vindt men dan niet de dood?
Het is eigenlijk net hetzelfde als bij Adam, ook het Woord was tot hem gekomen in alle vriendelijkheid. "Van alle bomen in de hof moogt gij vrij eten, maar van de boom der kennis van goed en kwaad, daarvan zult gij niet eten, want ten dage, dat gij daarvan eet, zult gij voorzeker sterven." In dit woord was het leven van Adam en van al zijn nakomelingen.
Maar Adam was niet gehoorzaam, en God riep de mens, "waar zijt gij", Wie heeft u te kennen gegegeven dat gij naakt zijt, hebt gij van de boom gegeten, waarvan Ik u verboden had te eten?" God zegt als het ware : "hebt gij Mij niet verlaten, hebt gij naar Mijn Woord niet geluisterd? Is dit nu niet de reden dat gij door de vijandelijke kogelregen getroffen zijt?"
Het is nu misschien moeilijk om te blijven geloven, te vertrouwen in dat Woord, wij zijn als het ware eerst aan die kogelregen blootgesteld. Rook en gebulder van kannonen, maar op het einde, indien wij naar onze legeroverste luisteren, hebben wij het leven!
Het leven was het licht der mensen. Het leven dat Jezus ons geeft verlicht de mensen. Hij is het Licht der Wereld. Zijn licht verjaagt de duisternis van de aarde, hoewel de duisternis het niet heeft aangenomen. De mensen, die in de duisternis zijn, hebben ogen en zien niet. In Johannes 8 lezen we : "Ik ben het licht der wereld; wie Mij volgt, zal nimmer in de duisternis wandelen, maar hij zal het licht des levens hebben."
Dit is een belofte van Jezus, wanneer men ook maar in een toestand verkeerd of wandeld, waarvan je soms het gevoel hebt dat het enkel duisternis is rondom je heen, laten dan deze woorden je hart indringen. Het volgen van Jezus zal ons uit de duisternis bevrijden. Wij moeten enkel volgen, Jezus vraagt hier niet van ons dat wij zelf met ons lampje licht zouden geven, denk maar aan het eerder voorbeeld, het zou niets betekenen. Jezus zelf is het licht van de wereld.
Wie ooit gebouwd heeft of er mee bezig is zal wel weten dat wanneer men de plannen ontwerp voor een huis, dat het zeer belangrijk is waar de voor en achterkant is. We gaan proberen om het huis op een zodanige manier te plaatsen dat er het maximum aan licht binnen komt. Het is gewoon veel gezelliger en aangenamer wanneer er licht is in huis, wanneer we zelfs de eerste en laatste zonnestralen kunnen opvangen. Daardoor dat je soms van die eigenaardige bouwerken ziet, maar binnenin is het gezellig, omdat er licht inzit.
Ons lichaam is ook een huis, Paulus zegt zelfs dat het een tempel is. Net zoals dat huis of zoals de synagoge moet ons lichaam gevormd worden om het licht te ontvangen, het licht des levens zoals Johannes ons schrijft. Doen wij dat, zijn onze luiken open, kan het licht in elke hoek van de kamer ? Of laten de woorden uit 1 Johannes 2:15 ons stilstaan. "Hebt de wereld niet lief en hetgeen in de wereld is. Indien iemand de wereld liefheeft, de liefde des Vaders is niet in hem. Want al wat in de wereld is: de begeerte des vlezes, de begeerte der ogen en een hovaardig leven, is niet uit de Vader, maar uit de wereld. En de wereld gaat voorbij en haar begeren, maar wie de wil van God doet, blijft tot in eeuwigheid." Is de wereld een belemmering voor ons, is de wereld het luik dat het licht hindert om binnen te schijnen.
Stel je voor je ben ziek, je bent dodelijk ziek, de dokter komt bij je en geeft je een geneesmiddel. De dokter zegt, met dit pilletje zal je kunnen blijven leven, wanneer je het elke morgen inneemt zonder andere medicijnen. De dokter gaat weg en jij denkt maar ik ben niet zo ziek, ik neem maar een halfje en 's morgens vergeet ik dat toch, dus neem ik het 's avonds en ik ben er zeker van indien ik er nog dat siroopje bij doe dan zal de werking nog beter zijn. Je gaat dus je medicatie anders tot je nemen dan dat de dokter je gezegd had. Twee dagen later komt de dokter opnieuw en je ligt in doodsstrijd, als de dokter je dan vraagt " wat is er gebeurd ? " Hij had je toch de medicatie gegeven ten leven.
De dokter geeft u het middel nog eens. Wilt gij sterven, of zult gij, voorzover gij nog bij kennis zijt, het middel gebruiken gelijk hij het heeft voorgeschreven ?
We kennen toch allemaal ons geneesmiddel, Jezus is toch het leven zelf, "die in de zoon gelooft, heeft eeuwig leven."
Mijn kreet to mijzelf en tot u is, laat ons Jezus volgen zoals Hij het van ons verlangt, omdat wij nimmer in de duisternis hoeven te wandelen. En laat ons dit elke dag opnieuw doen. Het is van levens belang om altijd te luisteren naar wat God tot ons te zeggen heeft. Om dit te illustreren wil ik je een droevige episode uit de Bijbel vertellen 2 Kronieken 35 :20-25.
Een verhaal van koning Josia, in 2 koningen lezen we dat hij deed wat recht is in de ogen des Heren en wandelde op al de wegen van zijn vader David, hij week niet af, rechts noch links. Met andere woorden een groot voorbeeld voor ons. En toch…
"Nadat Josia dit alles gedaan had om de tempel te herstellen, trok Neko, de koning van Egypte, op, om te strijden bij Karkemis aan de Eufraat; en Josia trok uit, hem tegemoet. Toen zond hij boden tot hem, die zeiden: Wat heb ik met u te maken, koning van Juda? Het gaat thans niet tegen u, maar tegen het huis waarmede ik in oorlog ben, en God heeft gezegd, dat ik mij haasten moest. Staak uw verzet tegen God, die met mij is, opdat Hij u niet verdelge. Doch Josia wendde zich niet van hem af, maar vermomde zich, om tegen hem ten strijde te trekken; hij luisterde niet naar de woorden van Neko, die uit de mond Gods kwamen, en bond de strijd aan in de vlakte van Megiddo. Toen raakten de schutters koning Josia; en de koning zeide tot zijn dienaren: Brengt mij weg, want ik ben zwaar gewond. En zijn dienaren haalden hem uit de strijdwagen, vervoerden hem op zijn tweede wagen en brachten hem naar Jeruzalem. Toen stierf hij en werd bijgezet in de graven zijner vaderen, en geheel Juda en Jeruzalem bedreven rouw over Josia."
Wanneer we de geschiedenis nagaan, welk een godvrezende koning deze Josia is geweest, ook hoe voor hem, de goddeloze Manasse allerlei gruwelen tegen de Here had bedreven en hoe met Josia de laatste hoop voor Juda was weggegaan, dan worden we droevig als we zien dat zo een koning zo aan zijn einde moet komen.
Onze spiegel
Maar hoe vind ik dan een antwoord op één van de grootste problemen waar we mee te maken krijgen in ons leven met de Here. Hoe slagen we erin het kwaad dat in ons is uit te roeien? Hoe kan men zichzelf zo veranderen dat we meer op onze Meester gaan lijken? Het antwoord op die vragen ligt beslist niet in een terugkeer naar de strenge Wet, of naar gedragsregels die door de kerk worden opgesteld. In 2 Corinthe 3:18 volgens de vertaling het Boek staat er : "Wij, gelovigen, hebben geen sluier over ons gezicht. Wij zijn net spiegels, die het schitterende licht van de Here weerspiegelen. Terwijl Zijn Geest in ons werkt, gaan wij steeds meer op Hem lijken." Paulus heeft het over de sluier die onze blik op de Here verduistert. Hij spreekt hier niet over een sluier die onze heerlijkheid verbergt. Men kan hier zeker niet de vergelijking maken met de sluier van Mozes toen hij van de berg kwam. Volgens deze tekst verandert God door de Heilige Geest ons, wanneer wij aandachtig de heerlijkheid overdenken van Jezus Christus. Die heerlijkheid zien wij weerkaatst in de spiegel van Gods Woord. Zo worden wij zelf datgene, waar we ons diepgaand mee bezighouden.
Ik moet terug denken aan het voorbeeld van Naomi vorige week, de spons.Zij vertelde ons van die harde en zachte kant. Ik zie hier ook nog een ander voorbeeld in, de absorbatie. Je weet wel één van de kenmerken van een spons is, dat het water kan opslorpen en wanneer je er daarna terug op knijpt je al het water er terug kunt uitdoen. Wat wij opslorpen in deze wereld, zullen wij ook opnieuw terug geven. Dit is net hetzelfde als het voorbeeld met de spiegel. Wij kunnen enkel weerkaatsen met wat we bezig zijn.
Mag ik dit er nog aan toevoegen. Ik weet ik zal geen handige Harry zijn, maar vroeger toen ik nog zelf de auto moest kuisen, had ik altijd een probleem. Werken met zuiver water was geen probleem, maar eens ik mijn spons gedrenkt had in een sopke, dan begong het. Het was voor mij praktisch onmogelijk om mijn spons terug zuiver te krijgen, dat sop bleef maar komen. Begrijp je wat ik bedoel, laat ons extra opletten met wat we absorberen, tot ons nemen, het zou wel eens een lange, zware strijd kunnen worden om terug zuiver te worden.
Daarom is het van het allergrootste belang om tijd door te brengen in gezelschap van Jezus Christus in zijn Woord. Dan zullen wij, zoals het in Romeinen staat (12:2), hervormd worden door de vernieuwing van ons denken. God werkt in het leven van elk van zijn kinderen om ze "gelijk te maken aan het beeld van Zijn zoon". (Rom 8:29) Hij doet dat voornamelijk door twee dingen : door Zijn Woord en door het lijden (Heb 12:10) Nu zien we Hem door de spiegel van het Woord. Door onze zonde en door onze vooroordelen is onze blik echter niet helder. Wij zullen steeds meer en meer op Hem gaan lijken, wij zullen als het ware een metamorfose ondergaan. Eens zullen wij oog in oog met Hem staan. Wanneer dat gebeurt, zal onze verandering voltooid zijn."
Iedere dag van zijn leven en bij kleine beetjes tegelijk, verzamelt een mens zich een schat. Een schat aan goede dingen die zijn heerlijkheid uitmaken (Mat. 12:35 13:52), of een schat aan slechte zaken die dood en verderf over hem brengen (Rom 2:5). Na zijn ontmoeting met God wist Mozes niet dat zijn gezicht straalde (Ex.34:29). Zo heeft een christen die met God wandelt, ook meestal geen weet van de verandering die de Here bezig is in hem tot stand te brengen om hem steeds meer op Christus te doen lijken.
Wij zelf zijn niet in staat om echt grondige veranderingen in ons leven te bewerkstelligen. Iedereen heeft dat wel eens geprobeerd, en elk mens weet hoe frustrerend dat is.
Een christen wordt er wel toe aangespoord maar het is God die zowel het willen als het werken in u werkt door de Heilige Geest. Die Geest leert ons Jezus Christus steeds beter te kennen, door zijn woord.
De vraag voor deze morgen is, als de mensen naar jou kijken, in jouw spiegel, zien zij dat het licht van de Heer!
Amen.
Terug naar ONTMOETING inhoud
9/2001