De troon van God
Openbaring 4
Ik kan misschien moeilijk zo'n herinneringen aanhalen (ik vergeet vlug) Maar ik weet dat er momenten waren dat de spanning soms zo groot was, dat ik trilde op mijn benen. Momenten waar ik de realiteit wou ontvluchten.
Nu, wanneer deze spanningen voorbij zijn en je hiernaar terug blikt, dan haal je je schouders eens op en dan beseft je, dat dit alles zo tijdelijk is.
Waren die omstandigheden het nu echt waard om je leven op dat moment te benadelen. Je gezin tekort te doen. Deze momenten leken soms wel op leven en dood. Leken soms tijdloos. Als je dan terug blikt, dan kan je zeggen 'Stom he' !
Je kan je dan perfect voorstellen, dat wanneer je in de Hemel bent en terug blikt naar de tijd op aarde, waar je geworsteld hebt met allerlei zonden en verleidingen zoals hebzucht, trots en kuisheid. Waar je steeds belemmerd werd om je geloof te beleven door die wereldse lust ? Waar onze verlangens ons afhielden van God. Iedere nakomeling van Adam, van de eerste tot de laatste, worstelde met zondige verlangens en genoegens die slechts maar van heel korte duur waren.
Het zal dan allemaal zo absurd lijken. Hoe konden we die wereldse pleziertjes zo liefhebben ? Hoe konden we onze tijd zo verspillen aan deze lege verlangens.
Wie of wat was het toch dat ons liet geloven dat onze verlangens en begeertes belangrijker waren dan de werkelijke belangrijke zaken.
Zonde is altijd een doodlopende weg geweest en toch was de verleiding te groot zodat we die weg toch bewandelde.
Wanneer we ons enkel gericht hadden op de wijsheid en de waarheid van de bijbel, dan zouden we de waarschuwing van de ene echte God beter begrepen hebben :"De wereld gaat voorbij en haar begeren, maar wie de wil van God doet, blijft tot in eeuwigheid" (1 Joh. 2:17)
Vind je zo'n gedachte misschien te vergezocht? Eigenlijk probeer ik net het zelfde te doen als wat we kunnen lezen in het boek Openbaring.
In Openbaring mogen we zoveel lezen van wat komen gaat, hier heb ik reeds een terugblik willen schetsen over een voorbij leven met zijn strijden tegen deze zondige wereld.
Het boek Openbaring beschrijft opvallende contrasten : hemel en aarde, goed en kwaad, illusie en realiteit, leugen en waarheid, het koninkrijk van het licht en het koninkrijk van de duisternis.
Het boek openbaring leert ons dat deze wereld voorbijgaat. Het leidt onze aandacht niet naar de sleur van deze wereld, maar naar de wereld die komen gaat. Het helpt ons eraan herinneren dat er een eeuwige troon in de hemel is. Het openbaart de majesteit en eeuwigheid van Hem die op de troon zit en de ongeloofelijk pracht en kracht die aan Zijn rechterhand zit.
Openbaring 1:3 belooft zelfs een zegen aan degene die het boek lezen. Het is inderdaad geen gemakkelijk boek. Ik denk dat ik dit nog al eens gezegd heb in een andere preek. We hebben soms schrik om aan dit boek te beginnen omdat het ons zo moeilijk lijkt.
Toch denk ik dat we het gewoon kunnen doornemen zonder achter elk woordje een betekenis te zoeken. Laat het gewoon over ons komen als kinderen. Het help je de grootheid van God te verstaan.
De aandacht gericht houden op Gods troon
Hoe dikwijls gebeurd het niet wanneer we bidden, dat het voor ons lijkt dat we in de lucht aan het praten zijn. Het is precies ofdat er niemand naar mij luisterd, het lijkt precies dat ik tegen een muur aan het praten ben, het lijkt dat we tegen een onbereikbaar wezen aan het bidden zijn.
Openbaring kan je daarin helpen, het kan een hulpmiddel zijn om je gebedsleven te veranderen en te verrijken.
Johannes omschrijft het tafereel in de hemel, waar onze gebeden opstijgen tot de troon. Hij verteld ons wat er gebeurt als we onze stemmen verheffen en zeggen : "Vader, ik hou van U". Hij maakt een beeld waar onze verzoeken en smekingen worden ontvangen.
Door stil te staan bij de beschrijving van Gods troon, van de Heer Jezus, van de vier levende wezens en de vierentwintig oudsten, kan je gebedsleven meer push / dynamiek krijgen.
Als je het ontzagwekkende tafereel, dat Johannes in het vierde hoofdstuk van Openbaring beschrijft, in gedachten voorstelt, dan helpt je dat om te genieten van het intieme kontakt met Jezus. In plaats dat je 'tot de lucht bid', kan je je aandacht richten op de liefdevolle, majestueuze persoon.
God nodigt elke mens uit om voor zijn troon te komen, omdat hij of zij in tijden van moeilijkheden genade mogen ontvangen. We hoeven niet te wachten totdat we in de hemel zijn, deze troon is nu reeds realiteit.
Doordat Jezus aan het kruis stierf maakte Hij het mogelijk dat wij zoals wij zijn voor deze troon mogen verschijnen. Jezus is opgestaan, en is gaan zitten aan de rechterhand van de Vader. Daar is hij onze raadsman en heeft hij de mogelijkheid om iedereen te behouden die tot God nadert.
Jezus is gestorven voor jou en mij en door Hem is de behoudenis.
Eigenlijk vormt deze troon het middelpunt van alles, want Hij die alles geschapen heeft zit op deze troon.
Zien wij dit ook zo in ons dagelijks leven.
Deze troon maakt ons duidelijk dat God troont boven ons leven, het moet ons duidelijk maken dat Hij de Heerser is.
In deze tijd wordt het hoe langer hoe moeilijker om dit voorbeeld te handhaven omdat wij de eerbied die vroeger vorsten genoten helemaal kwijt zijn.
Het zal toen niet in je opgekomen zijn om over je vorst te spreken met zijn voornaam. Tevens was er een angst, omdat deze vorst je leven in zijn handen had. Hij kon gelijk wanneer bepalen wat er met je ging gebeuren. Dit bestaat bij ons niet meer, misschien nog in het oosten, ik weet het niet. Maar dat maakt het ook voor ons zo moeilijk om die indruk te ervaren die Johannes ons hier neer schrijft.
Zodra we de troon van God, als middelpunt van alles waar we voor leven, uit het oog verliezen, raken we ons evenwicht en onze stabiliteit kwijt. We stellen ons open voor andere invloeden. We zien geen reden meer om de zonde te weerstaan. We gaan Gods zegeningen niet meer zien of begrijpen.
Indien we God en Jezus aan zijn rechterhand uit het oog gaan verliezen worden we een speelbal voor de duivel. Hij wacht daar op. Daarom dat het zo belangrijk is om deze tekst uit Openbaring echt te visualiseren in je hart en je op te trekken aan dit beeld. God op zijn troon en Jezus aan zijn rechterhand en wij met al onze zwakheden mogen komen voor die troon.
Het gezin van God
Je moet eens kijken welk een voorrecht wij hebben. De engelen en de vierentwintig oudsten spreken God aan met : "de Here God, de Almachtige, die was en die is en die komt, Hem die op de troon gezeten is en Hem, die leeft in eeuwigheid".
Jezus leerde ons dat wij onze God mochten aanspreken met "Vader". In het onze vader, leert Jezus ons, "bidt gij aldus : Onze Vader …" Paulus herinnert ons eraan dat wij de Geest van het zoonschap ontvangen hebben, door welke wij roepen: "Abba, Vader" (Rom. 8:15)
Je kunt het niet begrijpen hoe God tot ons is gekomen, maar we mogen geloven dat Hij ons heeft aangenomen als zijn kinderen. Wij mogen hem aanspreken met Onze Vader, wat zelfs engelen niet mogen doen. Wij behoren bij het gezin van God!
Voelen we deze relatie met Hem die op die troon gezeten is?
De engelen in de hemel zijn vol aanbidding en verering voor Hem. Zij zien de grootheid, schoonheid en lieflijkheid van Jezus op zijn troon. Zij hebben de zoon van God lief met hun gehele hart. Zij schenken aandacht aan Hem die zit op de troon der genade.
Wat kunnen wij als gemeente hier veel van leren, wij die Hem mogen aanzien als onze broer, geven wij Hem dezelfde eer, aanbidden wij Hem met ons gehele hart?
Als wij als gemeente de Here Jezus niet centraal stellen, hoe kunnen wij dan die functioneren in Hem.
Onderlinge strijd en afscheiding zijn het gevolg wanneer gelovigen dichter tot elkaar proberen te komen, zonder dicht tot Jezus te komen.
De enige manier waarop Gods gemeente op aarde volgens Gods plan kan functioneren, is door Jezus Christus centraal te stellen.
De hemelse troonzaal
In Christus Jezus hebben wij een plaats in de Hemelse gewesten (Ef. 2:6) Hebben wij daar al eens bij stil gestaan of wachten we gewoon af tot het zover is.
Weet je, het steunt je gebeds leven wanneer we nu reeds proberen er een blik in te werpen. Wanneer we onze ogen sluiten en de gemeenschap van God zoeken, dan kunnen we proberen om hier een glimp van op te vangen.
Stel u zich een troon in de hemel voor.
Stel u zich een onbeschrijflijk glorieus persoon voor, gezeten op de troon. Zijn verschijning is als de schitterende, oogverblindende helderheid van diamant en vuurrode sardius.
Schilder in gedachten een schitterende boog af, die lijkt op een regenboog en die de hele troon omringt.
Stel je de de vierentwintig kleine tronen voor, aan weerszijden van de twee groten tronen, waarop de vierentwintig oudsten zitten, gekleed in het wit, met gouden kronen op hun hoofd.
Stel u zich vier levende wezens met elk zes vleugels voor, die rond de vurige troon zweven. Rondom en van binnen zijn zij vol ogen, wat wil zeggen dat zij vol zijn van kennis en wijsheid over alles wat voor en achter hen ligt.
Luister naar de machtige uitbarsting van lofprijs die opstijgt van duizenden en nog eens duizenden engelen aan weerszijden van de troon.
En aan de rechterhand van de Vader is Jezus. Zijn heerlijkheid is onbeschrijfelijk. Hij heet je welkom tot de troon der genade. De engelen maken plaats voor ons, uit eerbied doen zij een stap opzij, wanneer zij een kind van God zien naderen.
Dit is een tafereel dat wij kunnen gebruiken wanneer we in gebed gaan. Als we hier komen, dan verliezen de vruchteloze, tijdelijke dingen van deze aarde hun greep op ons. Dan gaan we ze bekijken vanuit een perspectief van de eeuwige, onzichtbare wereld.
De vier levende wezens brengen voordurend heerlijkheid aan God.
Wat wil het zeggen om God heerlijkheid te brengen ?
Paulus schreef dat de gelovige "in Christus Jezus roemen" - ze verheugen zich in de glorieuze persoon van Jezus (fil. 3 :3) Als wij God heerlijkheid brengen, laten wij zien hoe lief wij Hem met ons ganse hart hebben.
Wat wil het zeggen om God eer te brengen?
Wij kunnen God eren met onze bewondering en onze lofprijs. Maar ook door een leven van gehoorzaamheid, als uiting van ons verlangen om Hem te behagen. Dit betekent dat wij onze eigen plannen moeten ondergeschikt maken aan Gods plannen. Als wij doen wat Hij zegt, laten wij onze nederige toewijding en respect zien.
Wat wil het zeggen om dankzegging te brengen?
Dankzegging vloeit voort uit erkenning, dat al onze zegeningen het resultaat zijn van Gods goedheid en toewijding aan ons. Zodra we realiseren dat alle zegeningen, waarvan we mogen genieten, van Hem komen en niet van onszelf, zal dankzegging zich ontwikkelen in ons hart.
Gewoon het beseffen wie Hij is en wat Hij voor ons aan het kruis heeft verdragen en volbracht, laat ons dankzeggen. Christus betaalde de prijs.
Op grond van het volbrachte werk aan het kruis, mogen wij de vrijmoedigheid hebben om tot God te naderen. Wanneer wij Gods troon opzoeken hoeven wij niet te vrezen voor een veroordeling, omdat Jezus de straf opzichzelf genomen heeft.
God verwacht van ons geen perfecte mensen. Denk maar aan het voorbeeld van de spiegel. Paulus schrijft ons in 2 korinthiers 3 :18 ; "En wij allen, die met een aangezicht, waarop geen bedekking meer is, de heerlijkheid des Heren weerspiegelen, veranderen naar hetzelfde beeld van heerlijkheid tot heerlijkheid, immers door de Here, die Geest is".
Als we deze tekst lezen dan krimpen we ineen. Wij moeten veranderen naar hetzelfde beeld van onze Here. Wat schiet ik hier in tekort. Om heel eerlijk te zijn, ik zie het niet zitten. Hoe dikwijls moet ik niet samen metPaulus zeggen ; "(Romeinen 7:19) Want niet wat ik wens, het goede, doe ik, maar wat ik niet wens, het kwade, dat doe ik".
En staat hier, dat ik het evenbeeld moet vormen van Hem die geen zonde gekend heeft. Het lijkt onmogelijk en toch verwacht de Heer van ons dat wij als het ware die perfectie gaan nastreven, dat wij willen worden als Hij. Hij heeft ons voorbeeld geweest.
Dat is het beeld, wij moeten nu zijn spiegelbeeld vormen.
Ondanks dat ik er van overtuigd ben dat de Here van ons verwacht dat wij niet bij de pakken blijven zitten en steeds zullen streven naar die onvergankelijke levens kroon. Lees maar Jakobus 1:12 "Zalig is de man, die in verzoeking volhardt, want, wanneer hij de proef heeft doorstaan, zal hij de kroon des levens ontvangen, die Hij beloofd heeft aan wie Hem liefhebben". Toch is er bij mij zo een gevoel van begrip of van troost, ik weet niet precies hoe ik het moet verwoorden. Maar als wij dat prachtige hoofdstuk lezen in 1 Cor. 13 dan lezen wij daar in vers 12 : "Want nu zien wij nog door een spiegel, in raadselen, doch straks van aangezicht tot aangezicht".
Een spiegel in raadselen? De spiegels die wij nu kennen zijn bijna perfect en het evenbeeld dat wij hierin zien is quasi perfect. Maar toen Paulus de woorden opschreef van 2 Korinthiers 3:18, bestonden deze perfecten spiegels nog niet. Het was metaal dat opgepolijst was en waarin je je kon weerspiegelen. Het was een spiegel en waarschijnlijk kon je er je haar in kammen, maar of wij daar 'witjes', 'puistjes' zou in kunnen uitnijpen denk ik niet.
Wat ik wil aantonen is, de Heer verwacht van ons dat wij zijn volmaaktheid nastreven, maar we mogen ons niet laten ontmoedigen wanneer we hierin falen. Hij weet beter dan wie ook, ja beter dan wij het zelf weten, dat wij niet perfect zijn.
Maar volhardt, streef naar die gouden kroon des levens, net zoals die 24 oudsten op hun troon. Voor mij symboliseren hier die gouden kronen op de hoofden van de 24 oudsten, de vruchten van hun werk, het resultaat van hun volharding.
Dan is het ook prachtig om te lezen in vers 10, dat zij deze kronen voor de troon werpen, het resultaat van hun volharding.
Ik moet dan denken aan het lied, alles wat ik ben en alles wat ik heb, geef ik aan U. Maar zij hebben een ander lied :" Gij, onze Here en God, zijt waardig te ontvangen de heerlijkheid, de eer en de macht; want Gij hebt alles geschapen, en om uw wil was het en werd het geschapen".
We zullen veranderen naar het beeld van Christus zelf, van heerlijkheid tot heerlijkheid. Ook het vaag aanschouwen van God is vruchtbaar!
(Verhaal van Zerubbabel)
Onder veel christenen heerst het onjuiste idee, dat het Woord van God alleen werkt als we ons tien uur per dag met een bijbel in onze kamer opsluiten. Maar het woord van God werd allereerst geschreven voor het merendeel der mensen dat nooit in een voltijdse bediening zal staan. Gods belofte gelden niet alleen voor betaalde predikers. Ze gelden ook voor de gespannen huisvrouw, ze gelden ook voor de vrachtwagen chauffeur, de kantoorbediende, de gestresste zakenman, de schoolmeester en de jurist.
Gods beloften gelden ook voor een christen die in zonde is terug gevallen en die alles is kwijtgeraakt, behalve een hart dat nog steeds uitgaat naar God.
Ieder christen kan veranderd worden van heerlijkheid tot heerlijkheid. Het probleem zit 'm in ons denken over die heerlijkheid. Wij zijn van mening dat heerlijkheid pas heerlijkheid is, als we de volle, onmetelijke, oogverblindende glorie van God ervaren, die uitgaat van zijn troon in de hemel.
De heerlijkheid van God is niet begrensd tot brandende-braamstruik-ervaringen. Het is niet wat sommige mensen denken : of de volle glorie, of helemaal geen glorie. Het veranderd worden van heerlijkheid tot heerlijkheid is een belofte die voor iedere gelovige geldt.
Onderschat de genade van God niet. Veracht de de dag van de kleine dingen niet. Zeg niet : " Ik zal nooit veranderen. Ik zal altijd gebonden blijven aan de lust, woede en hebzucht. Ik zal nooit vrij zijn." De heerlijkheid van God is al van het begin aan het werk in uw leven.
Laat ons samen opgaan voor zijn troon en Hem danken voor zijn genade en wat Hij voor ons betekend.
Amen.
Terug naar ONTMOETING inhoud
11/2001