Bijbel

Preken uit Jesaja

Jezus Christus, geboren voor genade
(Jesaja 52:13, 53:12, Joh 1:1-18)


Vandaag is het de tweede advent Zondag en ik heb geprobeerd de preek van vandaag daaraan aan te passen. Maar ik moet zeggen, ‘k vond het niet gemakkelijk.
Maar vandaag wil ik dan toch graag blijven stilstaan waarom Jezus naar deze wereld moest komen. Dat de Here Jezus niet zomaar iemand is, maar uit de Hemel tot ons is gekomen. Dat Hij een menselijk lichaam heeft aangenomen in al zijn aspekten. Dat Hij geboren is uit een maagd en dat God zijn Vader is. Maar je zal merken in deze overdenking, dat Genade steeds opnieuw de rode draad vormt.
Door aan deze overdenking te werken, heb ik meer de zin gaan verstaan van advents-zondagen. Ik heb er vroeger eigenlijk nooit bij stil gestaan en voor mij waren het zondagen zoals andere. Enkel dan, dat wij de laatste jaren hier nu verwent worden met enkele gedichten. Nu zie ik deze zondagen als voorbereiding naar de herinnering van jezus geboorte. Net zoals je je voorbereid naar het avondmaal toe. Zo ook kunnen wij ons voorbereiden naar het kerstfeest. Opdat dit feest nog dieper in ons kan doorwerken. Het is onze bron van levend water.

Ongeveer 6000 jaren geleden of langer moeten er zich ongeloofelijke taferelen hebben afgespeeld op deze aardbol. De aarde werd geschapen zoals onze God het in gedachte had. Land, water en lucht, eigenschappen omdat er leven zou kunnen zijn. En God schiep ook dit leven.

Het is een God, die wij ons niet kunnen voorstellen, kan je Hem zien, kan je Hem voelen. Ik weet het niet, ik durf eigenlijk geen veronderstelling doen, men weet het toch niet en elke veronderstelling is zo menselijk.
Maar het is deze God die op een bepaald moment in de tijd, en het heeft toch geen belang wanneer dat nu precies was, de aarde geschapen heeft en alles wat daarop is, ook de mens ! Eerst de man en daarna de ‘man-in’.
Eigenlijk een raar verhaal op zich al. Ik begrijp uit het scheppingsverhaal dat bij de dieren mannentjes en vrouwtjes geschapen werden. Doch bij de mens was het anders. Was dit omdat de mens naar Gods gelijkenis geschapen was?
Uit deze mens wordt dan tenslotte toch zijn wederhelft geschapen, de vrouw. Samen zijn zij gelukkig en mogen leven in de laat het ons zo noemen, de tuin van God.
Ik ga het verhaal hier niet verder vertellen, ik denk dat wij het allemaal wel kennen. We weten dan ook dat op een bepaald moment de mens niet gehoorzaamde aan God waardoor de zonde in de wereld kwam. Men zou kunnen zeggen “de zonde was geboren”.
Vanaf dat moment was er een ‘hindernis’ tussen God en de mens. De mens zelf had gekozen tussen goed en kwaad. Gods creatie was naar zijn beeld en gelijkenis geschapen waardoor zij ook de vrije keuze hadden om tegen God in te kiezen.

Heb je daar al eens over nagedacht. Indien je zelf iets gemaakt zou hebben, waar je trots op bent, dat je koestert en alles geeft. Waar je van verwacht dat het dankbaar zou zijn en liefde zou terug geven. En deze jouw schepping, luistert niet naar u, is je ongehoorzaam. Ik zou bij mijzelf denken, mislukt en misschien zou ik het opnieuw proberen. Misschien klinkt het hard en ruw, maar eigenlijk zie ik dan voor mij dat ik die wezentjes die ik gemaakt heb, zou vernietigen om er goede van te maken. Dit is menselijk denken en vooral genadeloos.
Maar Gods liefde is zo groot dat Hij zijn schepping, ons als mensen, wil redden op een heel andere manier. Hij had net als met plasticine zijn schepping in zijn handen kunnen nemen en samendrukken. Maar Hij heeft dit niet gedaan ! God wil geen robots, maar wil mensen die zelf kiezen om Hem te volgen.
Maar het blijkt dat dit niet zo simpel was, reeds van bij het begin gaat het mis en zo gaat het nog steeds mis. God wist toen reeds dat Hij zijn Zoon naar deze aarde zou moeten sturen, omdat zijn schepping kontakt zou kunnen hebben met Hem.
Was dit misschien zo voorzien omdat wij als mensen de vrije keuze kunnen hebben, om te kiezen voor God of tegen God. Jezus Christus de Zoon van God, zittende aan de rechterhand van God heeft zijn plaats verlaten om ons als mensen tot God te brengen.

Jezus komt uit de Hemel
Jezus zelf zegt in Johannes 6:38 ; “Want Ik ben van de hemel nedergedaald, niet om mijn wil te doen, maar de wil van Hem, die Mij gezonden heeft”. Hij is uit de Hemel nedergedaald om de wil van God te doen. Paulus schrijft het ons ook zo duidelijk in 1 Corinthiers 15:47 ; “De eerste mens is uit de aarde, stoffelijk, de tweede mens is uit de hemel”.
De Here Jezus wiens geboorte wij in enkele weken gaan vieren was er reeds voordat Hij hier op aarde geboren werd. Hij is als een God uit de Hemel hier op aarde gekomen.

Vleeswording.
“In den beginne was het Woord en het Woord was bij God en het Woord was God” (Joh.1:1) “Het Woord is vlees geworden en het heeft onder ons gewoond en wij hebben zijn heerlijkheid aanschouwd, een heerlijkheid als van de eniggeborene des Vaders, vol van genade en waarheid”. (Joh. 1:14) Dit zijn de woorden van Johannes die het voorrecht heeft gehad om Jezus heerlijkheid te aanschouwen. Om letterlijk te ervaren, een leven met Jezus aan je zijde.
4000 jaar nadat God de mens geschapen had, komt Hij neder vanuit de Hemel om mens te worden van vlees en bloed. God stelde zich gelijk aan de mens en misschien hebben we dan de neiging om een knap figuur voor onze ogen te halen. Een man die model zou kunnen staan voor alle mannen. Neen, God wou geen superman zijn hier op aarde. We lezen in Jesaja 53 (2-3) ; “Hij had geen lichaam dat wij zouden begeren, Hij was ziekelijk”. Ja zijn verschijning was zo dat we sneller ons hoofd zouden omdraaien dan naar Hem te kijken.
Lichaamelijk moet Hij een zwak persoon geweest zijn en toch schrijft Johannes ons dat Hij zijn heerlijkheid mocht aanschouwen. Moeilijk om te begrijpen? Neen, Jezus was zwak naar het vlees, maar de innerlijke vrede die Jezus met zich meedroeg gaf een uitstraling waar niets tegen op kan. Reinheid, zuiverheid, waarheid, genade, alles in één persoon.
Wat is een mooi lichaam ons waard indien het ziek is van de zonde. Juist daarom is de Here hier op aarde gekomen, om de zonde te veroordelen in het vlees. Paulus schrijft ons dat in de Romeinen brief (8:3) “Want wat de wet niet vermocht, omdat zij zwak was door het vlees; God heeft, door zijn eigen Zoon te zenden in een vlees, aan dat der zonde gelijk, en wel om de zonde, de zonde veroordeeld in het vlees”.

God is niet naar deze aarde gekomen als supper mens of als een grote keizer. Neen Hij is als een schaapje, zwak en teer naar ons mensen gekomen. Naar het vlees gezien was Hij niet sterker dan ons. In Filipenzen 2:7 staat er ; “en de gestalte van een dienstknecht heeft aangenomen, en aan de mensen gelijk geworden is ».
Onze God, die aard en hemel geschapen heeft, heeft ons zo lief dat Hij gelijk geworden is aan de mensen, niet als koning maar als een dienstknecht.

Maagdelijke geboorte : Jozef niet de vader
Daarom ook dat er een geboorte moest plaats hebben. Jesaja profeteerde reeds dat een jonkvrouw zou zwanger worden en een zoon baren. Duidelijk lezen wij hier en ook nog in andere bijbel gedeeltes over de maagd die het kind zou ontvangen.
We kunnen dus zeggen dat Christus naar het vlees geen vader heeft. Het gaat zelfs zo ver dat Jozef geen naam mocht geven aan het kind, wat toen wel de gewoonte was in het oude Israël, waar de vader het kind een naam gaf.
Immanuel is de naam die het kindje krijgt, wat betekent, God met ons. In deze naam vinden we het doel van deze wonderlijke geboorte, de verzoening tussen de mensen en God. God met de mensen.

Arme Jozef, het was zelfs zo erg, dat hij in stilte Maria wou verlaten. Stel je maar voor, dat je verloofde met zo’n verhaal naar je toekomt. Zou je dan zelf niet twijfelen? Maar de Here laat hem niet lang in zijn onzekerheid en stuurt een engel des Heren die duidelijk maakt dat Maria zwanger is uit de Heilige Geest.
Tegelijkertijd maakt de engel Jozef duidelijk, dat hij behoord bij de familie van David waaruit de Mesias zou komen. De engel spreekt Jozef aan in Matteüs 1:20 met “zoon van David”.

Duidelijk zien wij hier dat Jozef niet de vader is van de Here Jezus Christus. Wie is het dan wel?

Maagdelijke geboorte : God is de vader
“Hoe kan ik nu in verwachting geraken ?” zegt Maria, “wanneer ik geen kontakt heb met een man !”
“En de engel antwoordde en zeide tot haar: De Heilige Geest zal over u komen en de kracht des Allerhoogsten zal u overschaduwen; daarom zal ook het heilige, dat verwekt wordt, Zoon Gods genoemd worden.” (Lucas 1:35) Het heeft iets mysterisch, een kracht zal Maria overschaduwen.
Dan denk ik aan de woorden in Psalm 139 ; Hij heeft mij in de schoot van mijn moeder geweven! God zelf komt naar deze wereld en nesteld zich in de schoot van een jonge vrouw om gelijk te worden aan de mensen. Hij heeft Zich vernederd en is gehoorzaam geworden tot de dood.

Kennen wij onze tekst nog : “Want alzo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat een ieder, die in Hem gelooft, niet verloren ga, maar eeuwig leven hebbe.”
In het begin heb ik aangehaald, dat God eigenlijk net als met plasticine ons opnieuw had kunnen tesamen nemen om een nieuwe schepping te maken. Dat zijn woorden die hard en ruw klinken. Maar wanneer we dan de woorden uit Johannes 3:16 proberen te begrijpen, wat zouden wij dan als mensen het meest logische vinden?
Onze God van Hemel en aarde heeft zo een liefde voor ons dat Hij zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft. Wanneer we binnen enkele weken kerstfeest vieren, zou ik jullie willen vragen, probeer toch eens aan deze woorden te denken, het is enkel uit die ongeloofelijke liefde van God dat wij kerstfeest mogen vieren.
Kerstfeest is een feest van genade. Genade die niemand verdiend, maar die God geeft uit zijn liefde.
De Here Jezus Christus was bereidt om geboren te worden, peuter te zijn, tiener te zijn, door zijn puberteit te gaan, om volwassen te worden, om gelijk te zijn aan de mensen. Hij was bereidt om veracht en bespot te worden. Om honger te hebben en om moe te zijn.
Onze Here Jezus Christus was bereidt om voor mij en voor jou te sterven. Op deze wijze gaf Hij zijn naam betekenis en bracht Hij ons mensen opnieuw in kontakt met de Vader.

Nog 15 dagen en dan is het kerstfeest. Dan horen wij opnieuw de verhalen van de herders, de drie wijzen, Jozef en Maria en het kindje Jezus. Misschien hebben we wel een feestje op kerstavond of kerstdag of misschien wel op allebei. En dan is het alweer voorbij en tellen we af naar het nieuwjaar. Misschien vinden we dit zelfs een nog toffer feest.
Maar vandaag zijn we tweede advent, dwz. Nog twee zondagen na deze. Het is een tijd van voorbereiding, van bezinning. Wij moeten weten dat de geboorte die wij gaan vieren, een geboorte betekent voor ons. Het nieuwe leven dat toen geboren werd is het nieuwe leven voor ons nu.
In deze tijd van voorbereiding, laat ons beseffen dat wat wij zullen vieren, een daad van liefde is die wij niet kunnen begrijpen, maar die enkel en alleen genade is van God onze Vader.

Broeders en zusters, is het geen wonder, dat de Here zelf naar deze aarde gekomen is. Dat Hij Zijn troon heeft verlaten om mensen te redden. Dan zou je toch wel verwachten dat deze mensen éénparig Hem zouden aanroepen en aanbidden. Maar zoals we zelf ondervinden dit is zeker niet het geval.
Eigenlijk begint het al direkt dat er geen plaats is voor Hem in de Herberg en later dat Herodes alle kleine kindjes laat doden om er maar zeker van te zijn dat Hij er bij zal zijn. En zo gaat het verder en verder. Maar dit breekt de liefde niet van onze Heer.

Ik wil nog kort een verhaal aanhalen uit het Nieuwe Testament. Hoe Jezus het verlangen had om naar Zijn stad te gaan, naar Jeruzalem. (Lucas 19:28-44) Hoe Jezus op een veulen zat, hoe de mensen hun klederen op de weg spreiden en zo de Olijfberg overgingen. In de verte ligt Jeruzalem.
Wanneer de Here Jezus dichterbij komt, dan weende Hij.

De grote gezant uit de Hemel doet hier zijn openbare intrede in Jeruzalem, niet om geëerd, maar om er verworpen te worden. Hij wist in welk een nest van adders Hij zich ging werpen en toch zie je hier Zijn liefde voor die plaats en de mensen. Jezus huilde hier niet bij het zien van Jeruzalem, omdat Hij wist dat Hij daar in die stad zou verraden, gebonden, gegeseld, bespogen en gekruisigd worden. Neen, het was opnieuw die bewogenheid voor de mensen.

Dikwijls denk ik, dat God enkel om de gelovige geeft, maar dit is helemaal niet waar. Hij geeft om alle mensen. Zijn hart is groot genoeg, Zijn gevoelens gaan uit naar iedere man, vrouw en kind hier op aarde. Hij wil niet dat er enig mens verloren gaat. Niemand zal kunnen zeggen dat Christus niet barmhartig was en niet bereid om zonde te vergeven.

Wij weten heel weinig van het ware Christendom als wij geen diepe bezorgheid voelen over de zielen van onbekeerde mensen. Het zou natuurlijk veel gemakkelijker zijn indien wij daar niet op letten. Wanneer wij het ons niet aantrekken indien onze buren, collegas, vrienden, kenissen of gelijk wie dan ook naar de hel of naar de hemel gaan, maar dan hebben wij juist dezelfde houding als de wereld.
Zouden wij niet het zelfde gevoel moeten hebben als onze Here Jezus Christus, zouden ook wij niet moeten wenen wanneer we zien dat de mensen rondom ons verloren gaan. Ik weet we leven in een heel moeilijke tijd, waar één van de kenmerken is, een ieder voorzichzelf. Maar als we zien welke liefde de Here heeft voor ons, kunnen wij dan deze voor ons zelf houden?

Ik moet terug aan de woorden van Stephan denken, wanneer hij zei dat eigenlijk achter een keststal een kruis zou moeten staan ipv een kerstboom. Het was de liefde van God voor ons die Jezus op aarde bracht in een kribbe en het was die zelfde liefde van God die Jezus liet sterven aan een kruis.
De grote vraag is aanvaarden wij Jezus in ons hart, geloven wij dat Hij verlossing voor ons heeft gebracht. Of zou het zo zijn, indien Jezus terug komt dat hij over ons zal wenen zoals Hij het deed over Jeruzalem.

Wanneer we op 25 December Kerstfeest vieren, weet dan dat Jezus uit de Hemel tot ons is gekomen, dat Hij de gedaante van een mens heeft aangenomen, geboren uit een maagd en dat zijn Vader God zelf is. Dat het door zijn liefde is dat wij mogen zeggen ; “God met ons”.

Om te eindigen nog dit. Elk jaar opnieuw worden wij er aan herinnerd dat Jezus geboren is. Men kan zeggen ; “Hij kwam tot ons”. Kunnen wij ook zeggen ; “Wij gaan tot Hem”?



Amen.

home Terug naar ONTMOETING inhoud

12/2000