at is vrijheid? We willen allemaal vrij zijn, maar begrijpen we wel echt waar we naar streven? Betekent het dat we alles kunnen doen wat we willen? Of is vrijheid een geesteshouding? Kunnen we zelfs vrij zijn wanneer we in een gevangenis zitten? Kan vrijheid bestaan zonder geluk? Wat is dan geluk, en hoe kunnen we het bereiken?

Wanneer we in God geloven dan moeten we begrijpen dat het einddoel van de mens de hemel is. De hemel is niet zozeer een plaats maar eerder een toestand. Het beste woord dat we kunnen bedenken met onze beperkte menselijke woordenschat is gelukzaligheid. Wanneer we in de hemel zijn, dan zijn we thuis gekomen bij onze Vader. We zijn voor eeuwig bij Hem. Hij is onze thuis. Hij is onze definitieve rustplaats.

Dit alles gebeurt wanneer ons menselijk lichaam sterft en wanneer onze geest bevrijd wordt van zijn stoffelijk omhulsel. Maar het gebeurt enkel wanneer we zelf tijdens dit leven een keuze hebben gemaakt voor de hemel. Dat is de reden waarom we hier zijn. Daartoe zijn we geboren: om die vrije keuze te kunnen maken. Dat is de opperste vrijheid, die niemand ons kan afnemen, ongeacht waar we geboren werden, ongeacht onze omstandigheden. We werden vrij geschapen, door de grootste Kracht in het heelal, God Zelf, die weigert om ons te onderdrukken. Denk daar eens even over na! Hij houdt zoveel van ons dat Hij weigert ons te onderwerpen.

Maar anderen zullen trachten onze vrijheid af te nemen, en wanneer we er nuchter over nadenken dan beseffen we dat hetgeen ze willen wegnemen onze vrijheid is om voor God te kiezen en om Zijn weg te volgen. Zoals je ziet kun je alles herleiden tot goed en kwaad. Die "anderen" zijn niet de slechte heersers, die we in heel te geschiedenis kunnen terugvinden. Het gaat om satan en zijn aanhangers. Wie zijn die aanhangers van satan? Dat zijn al degenen die ons van God willen verwijderen. Het zijn niet altijd slechte mensen, maar ze laten zich gebruiken voor slechte doelen. Ze kunnen goede bedoelingen hebben, zelfs gul zijn, maar ze laten zich gebruiken, dikwijls zonder dat ze het zelf beseffen, om ons van God te verwijderen. En elke poging om ons van Hem te verwijderen, hoe onschuldig die ook mag lijken, is het werk van de duivel, want het is een poging om ons onze enige echte kans op vrijheid, die van God Zelf is, af te nemen. Deze aanhangers van satan kunnen we vinden op ons werk, tussen onze vrienden, in onze familie, zelfs in onszelf, in onze invloed op anderen.

Wat moeten we daar dan aan doen? Moeten we deze mensen mijden? Moeten we ons dan verstoppen en onszelf isoleren? Integendeel: wij moeten aanhangers van God worden die aan het werk gaan om onszelf en anderen ertoe te brengen om Gods weg te volgen. Wanneer we daarin slagen dan bevrijden we onze ziel en onze gedachten en ervaren we de grootste vrijheid die er bestaat: de vrijheid van denken, de vrijheid van de geest.

In plaats van te trachten ons te onderdrukken door leugen en bedrog tracht God ons te overtuigen om Hem te volgen. Hoe doet Hij dat? Door Zichzelf aan ons te geven, in de persoon van Jezus. Jezus gaf ons het voorbeeld voor ons leven als mens. Wanneer we dit aanvaarden en leven naar Zijn voorbeeld, dan hebben we gekozen om Gods weg te volgen. De hemel wordt ons einddoel, ons uiteindelijk geluk. Maar we moeten Zijn voorbeeld niet volgen om die hemel te verdienen, maar om het voorbeeld zelf – Liefde. En liefde is enkel echte liefde wanneer ze onbaatzuchtig wordt weggegeven, zonder te hopen op een beloning.

Jezus is de verpersoonlijking van liefde; liefde die mens geworden is. Heel Zijn leven op aarde was een leven van liefde voor ons, een leven van voortdurend geven: geven door zieken te genezen, geven door demonen uit te drijven, geven door ons te leren wie God is, geven door Zichzelf te openbaren als de Zoon van de Vader, medelijden tonen voor al diegenen die in nood waren. En zijn grootste gave bestond erin dat Hij zichzelf offerde aan het kruis. Dat was Zijn keuze om ons de weg te tonen die we moeten volgen om bij Zijn Vader te komen. Dat is de weg naar het geluk dat we allemaal zoeken en dat geluk ligt niet alleen in het bereiken van de hemel maar ook in het echte geluk dat we kunnen ervaren tijdens ons sterfelijk leven. Wanneer we leven op Zijn manier, wanneer we echt proberen om Zijn voorbeeld te volgen dan beloont hij ons met een voorsmaak van de hemel, een uitzicht op datgene wat komt. Petrus toonde heel veel wijsheid en inzicht toen hij Jezus vertelde dat Hij "woorden van eeuwig leven" had. Wanneer we de woorden lezen die Jezus gesproken heeft dat zullen we, net als Petrus, "woorden van eeuwig leven" ontdekken (Johannes 6:68).

Jezus stelde ons tot doel om volmaaktheid te bereiken. Dit is mogelijk door onze liefde. God is liefde, en we worden volmaakt in de ogen van God door elkaar lief te hebben zoals Hij ons liefheeft. Dat is een gevende liefde, geen ontvangende. Dit is de manier om Jezus te volgen. Wat kunnen we geven? Onszelf! En door onszelf onbaatzuchtig te geven, door onze liefde te geven, geven we God. Aan wie? Aan iedereen! Niet alleen aan onze naaste, die we misschien gemakkelijk kunnen liefhebben, maar ook aan diegenen die we onmogelijk kunnen liefhebben: de zondaar, de uitgestotene uit de maatschappij, de misdadiger, de verdorvene. Omdat God evenveel van hen houdt als van ons hebben wij niet het recht hen onze liefde te weigeren.

En wanneer onze liefde wordt afgewezen, dan is dat ons probleem niet. Zo lang we geven hebben we ons deel gedaan. We kunnen misschien een stap terug betekenen, in de richting van God, voor iemand die verloren liep; of we kunnen de eerste stap betekenen voor iemand die God nog niet kent. Voor velen kunnen wij misschien de enige kans betekenen om bevrijd te worden van de ketenen van de zonde en om de volmaaktheid te bereiken die hun hemelse Vader verlangt.

Dit wordt onze nieuwe natuur; het tegenovergestelde van een gekoesterde schat. Dit is een schat die moet worden weggegeven, omdat we door te geven een voorsmaak krijgen van het geluk dat God ons wil geven wanneer ons aardse leven voorbij is. Dit is precies het tegenovergestelde van wat de maatschappij ons leert: vecht, win, verover, heers, pak alles wat je kan. Vertel me eens: zijn de mensen die het spel spelen volgens de regels en de standaarden van die maatschappij ooit echt gelukkig, tevreden of vredevol? Zijn zij vrij? Of zijn ze de slaaf van hun hebzucht? En wat indien God bestaat? Wat gebeurt er indien we Zijn regels volgen? Wat hebben we te verliezen? Onze leegte en onze onvoldaanheid die het resultaat zijn van onze hebzucht. Maar wanneer Hij echt bestaat en wanneer Hij ons de waarheid vertelt in Zijn geschreven Woord, de Bijbel, wat kunnen we dan winnen? Eeuwig geluk! Stel je even voor! De eeuwigheid is een lange tijd. Hierbij vergeleken is ons aardse leven slechts een ogenblik. Wanneer we door Zijn weg te volgen gelukkig zijn en tevreden en vrede hebben en een uitzicht op eeuwig geluk... vallen alle alternatieven daar dan niet bij in het niet? Waarom zouden w dit dan niet proberen? Denk er over na. We hebben echt niets te verliezen.

Om de volmaaktheid te bereiken moeten we liefhebben in een geest van nederigheid. We moeten alle gevoelens of elke houding van superioriteit ten overstaan van anderen laten varen en bewust worden dat we allemaal kinderen van God zijn.

Ik heb ooit het idee horen verkondigen dat diegenen die hier op aarde een moeilijk leven hebben een beter leven zullen hebben in de eeuwigheid dan diegenen die op aarde een gemakkelijk leven hadden. Dat leek me zinvol en heeft me misschien geholpen om te begrijpen waarom God soms toelaat dat onschuldige mensen lijden door onrechtvaardigheid. Een andere reden kan zijn dat Hij diegenen onder ons die het goed hebben de gelegenheid wil geven om onrechtvaardigheid te bestrijden en te voorkomen. Moeten we dat niet doen, wanneer we er echt naar streven om een volk van God te worden? Moeten we onze welstand dan niet delen met anderen in een geest van ware liefdadigheid en van echte nederigheid?

Toen God besliste om een mens te worden, toen koos Hij nederige ouders en een nederige afkomst voor Zichzelf. Hij wandelde op aarde als een nederig Persoon die altijd bezig was de anderen te dienen en die zelfs zo ver ging dat Hij de voeten waste van Zijn apostelen. Hij liet ook toe dat iemand Zijn voeten waste om uitdrukking te geven aan het aanvaarden van Zijn liefde. Het is dus ook belangrijk dat we – op een nederige manier – anderen de mogelijkheid geven uitdrukking te geven aan hun liefde.

Jezus uiterste daad van nederigheid bestond erin dat Hij een vreselijke dood stierf aan het kruis, als een mens, als één van ons, als onze broeder. Hij liet zelfs toe dat Hij, voor de nagels door Zijn handen werden geslagen, werd vernederd, bespot, geslagen en gekroond met een doornen kroon. Waarom liet Hij dit toe? We weten toch, uit wat daaraan vooraf ging, dat Hij in staat was om aan dit gevaar te ontsnappen. Was dit dan niet de hoogste uitdrukking van Gods liefde voor Zijn kinderen, die tot het uiterste ging; een ultieme demonstratie van offervaardigheid en liefde en nederigheid. Hij bleef aan anderen denken terwijl Hij daar hing te sterven en de deuren van het paradijs opende voor één van de misdadigers die daar naast Hem hing!

Hij gaf ons zo veel. Kunnen wij dan weigeren om Zijn weg te volgen? Wanneer Hij ons alles heeft gegeven wat Hij had, mogen wij dan weigeren datgene wat we van Hem hebben ontvangen te delen met onze minderbedeelde broeders en zusters? Hij heeft ons geleerd dat we hetgene we aan anderen geven of weigeren ook aan Hem geven of weigeren. Slaan we de nagels nog dieper of geven we aan anderen Zijn liefde, troost en rust en waardigheid en gerechtigheid?

Het leven wordt prachtig wanneer we met God wandelen. We richten ons meer op wat we hebben dan op wat ons ontbreekt. We worden ons bewust van het feit dat alles wat we hebben een geschenk van God is – zelfs iets vanzelfsprekend zoals de lucht die we inademen. Het is alsof we de wereld door andere ogen bekijken. Wanneer we lijden zien, dan hebben we meer medelijden; we voelen ons meer betrokken. Wanneer we geluk en schoonheid zien dan worden we overweldigd door Gods schepping en dan vragen we ons af hoe mensen aan Zijn bestaan kunnen twijfelen.

Maar heel veel mensen zien niet door onze ogen. Dat is de grootste onrechtvaardigheid. Ze kunnen niet zien wat wij zien. Ze zijn door heel veel dingen verblind en dàt is onze grootste uitdaging: aan hun onze ogen te geven; hun te helpen om te zien zoals wij zien. En dat willen we doen omdat Gods grootste geschenk aan ons vraagt om gedeeld te worden. Het geluk dat we voelen door Zijn overweldigende liefde kunnen we niet voor onszelf houden. We moeten het doorgeven, en dat zullen we ook doen. Misschien kunnen we dat op dit moment nog niet begrijpen, maar we zullen het doen. God zal ons helpen indien we open staan voor Hem tot we alles hebben ervaren wat dit werkboek ons wil aanreiken. Hij zal voor ons zorgen tijdens onze tocht.

Lieve God, het is voor mij zo moeilijk om vertrouwen te hebben en om te geloven. Mijn geloof en mijn vertrouwen hebben mij vaak ontgoocheld in het verleden. Heer, ik vraag U om mij een sterk geloof te geven in U, zodat ik kan ervaren dat U de Enige bent die mijn vertrouwen waard is.

 Terug naar Hoofdstuk 2

 Terug naar BEVRIJD IN 40 DAGEN inhoud

 Terug naar ONTMOETING inhoud