ebben we het gevoel dat we in de steek werden gelaten, alsof God ons heeft vergeten? Hebben we Hem om hulp gevraagd; er écht om gevraagd? Dit is een belangrijke vraag, want soms kan onze verslaving iets zijn waar we ons aan vastklampen; iets dat we niet graag opgeven. Het kan een excuus worden voor ons lijden en, hoe dwaas dit ook mag klinken, tegelijk stribbelen we tegen om te veranderen. We moeten tot het punt komen waarbij we onvoorwaardelijk bereid zijn om te veranderen, bereid om te groeien. Want dat is precies wat er gaat gebeuren: we gaan groeien.

Soms kan dat groeien bedreigend zijn: het kan ons excuus om te falen wegnemen. Maar doe het! Het is de moeite waard! God heeft onze verslaafdheid toegelaten met een bepaald doel. Wat ons ook overkomt, het goede zowel als het kwade, laat Hij toe met een bepaald doel. Misschien wil Hij ons harden voor de taak die voor ons ligt? Welke taak? We werden met een bepaald doel geschapen maar we kunnen dat doel niet bereiken wanneer we omgaan met satan. We kunnen geen twee heren dienen. We moeten van onze slavernij bevrijd worden vooraleer we God kunnen dienen. Anders zullen we een tweeslachtig bestaan leiden. We kunnen dan misschien werken voor de Here maar ons onvoldaan gevoel zal telkens terugkomen.

God heeft ons niet in de steek gelaten. Hij liet toe dat Zijn Zoon op een afschuwelijke manier stierf aan een kruis... maar het was met een doel. Hij liet Hem niet in de steek. Jezus betaalde de hoogste prijs om Zijn Vader te dienen, maar Hij had een doel voor ogen. Toen Hij aan dat houten kruis hing nam hij alle zonden van alle mensen ter wereld – die uit het verleden, het heden en de toekomst – op zich en betaalde er de volle prijs voor met Zijn leven. Dat was Zijn uiteindelijk doel: de poort van de hemel voor ieder van ons open zetten.

Jezus ontving ook de hoogste prijs voor het bereiken van Zijn doel; dezelfde prijs die nu voor ieder van ons is weggelegd: eeuwig leven bij Zijn Vader, bij onze Vader.

Ons doel heeft dan wel niet dezelfde glans als dat van Jezus, maar het is ook belangrijk voor God; daarom moet het ook belangrijk zijn voor ons. Om het doel te bereiken waartoe God ons heeft geschapen moeten we klaar staan voor de taak die voor ons ligt. We zijn niet klaar wanneer satan macht over ons heeft, maar we zijn in staat om de ketenen te breken indien we dat echt willen. God dwingt ons niet om ons levensdoel te bereiken. We moeten vrijwillig kiezen om God op een unieke manier te dienen, uniek voor ieder van ons. Dat moet voor ons belangrijker worden dan onze zonde. Wanneer we klaar zijn om onze zonde op te geven, om Gods weg te volgen, dan zijn we ook klaar voor onze veertig dagen van reiniging.

Hoe brengen we het grootste deel van onze tijd door? Wanneer we jong zijn investeren we het grootste gedeelte van de tijd met ons voor te bereiden op onze volwassenheid. Studeren, naar school gaan, aan sport doen en werken nemen onze tijd bijna volledig in beslag. Het grootste gedeelte van onze studie bereidt ons voor op onze toekomstige carrière en op ons toekomstig leven, ons lichamelijk leven. Maar hoeveel tijd besteden we om ons voor te bereiden op ons eeuwig leven?

Studeren, naar school gaan, aan sport doen en werken: het zijn allemaal goede dingen, maar ze zijn niet echt belangrijk op zich. Ze zijn belangrijk wanneer we ze gebruiken als middelen om een doel te bereiken. Uiteraard omvat dit doel het voortbestaan van het menselijk ras op deze wereld en vandaag leren we dat we niet kunnen verdergaan met weg te nemen van moeder natuur zonder iets terug te geven. Hetzelfde geldt voor onze relaties. Wanneer we heel ons leven van anderen nemen zonder ook rekening te houden met hun geluk, dan zijn we bezig de basis te leggen voor ons eigen ongeluk.

Heel ons leven krijgen we gelegenheden om anderen te dienen: terwijl we studeren, terwijl we op school zijn of aan sport doen, in ons werk en in onze vrije tijd. We komen voortdurend in contact met andere mensen. Zien we die contacten als kansen om te profiteren of om te dienen? Het kunnen steeds gelegenheden zijn om te dienen, om lief te hebben.

Geen van onze dagelijkse contacten zijn toevallig. Alles wat in ons leven voorvalt gebeurt met een reden. Ieder contact met een ander mens is een kans om te dienen, een kans om iemand lief te hebben, een kans om iets te leren over het leven, een kans om iets te leren over onszelf.

Veronderstel een moment, wanneer je terugkijkt op je contacten uit het verleden, dat je tot het besluit komt dat je meer genomen hebt dan gegeven. Wanneer we dan die ervaringen uit het verleden beschouwen als een eindexamen, dan zijn we gebuisd! Maar beeld je een ogenblik in dat je leraar een gewillig, vergevend iemand is die bereid is alles weg te vegen en dat hij je de kans wil geven om nu meteen opnieuw te beginnen zonder dat hij rekening zal houden met je vroegere fouten. Zou dat niet wat teveel gevraagd zijn?

Wel, beste vriend, dat is precies de kans die je nu geboden wordt, de kans om te veranderen in de wonderlijke persoon zoals je geschapen werd. In feite zijn we die persoon reeds nu. Het feit dat we dit aan het lezen zijn bewijst dat we verlangen naar een nieuwe start. Het enige dat we moeten doen om te veranderen is ons echte ik tevoorschijn brengen; we moeten al onze afval wegwerpen en plaats maken voor de goede dingen.

Wanneer we later dit leven ruilen voor het eeuwige leven, dan zullen we geen bagage mogen meebrengen; zelfs niet één van onze aardse bezittingen. Waarom steken we dan zoveel tijd in het verzamelen van aards bezit in plaats van te werken aan een schat in de hemel? Hoe meer we liefhebben, hoe dichter we bij God komen, hoe meer we op Hem gaan lijken, hoe dichter we bij Hem leven in de eeuwigheid én op deze wereld. Maar onze bagage staat ons in de weg. Ze eist onze aandacht op, onze toewijding, onze liefde. Zo is het! We houden van onze bagage, en toch kunnen we er niet één stuk van meenemen.

Die bagage bestaat niet enkel uit onze materiële bezittingen maar uit alles wat ons kan afhouden van Gods voornaamste richtlijn, die er gewoon in bestaat dat we elkaar liefhebben. Daarom maakt ook zonde deel uit van onze bagage, omdat ze onze tijd en aandacht vraagt en ons tot slaven maakt. En wanneer zonde te machtig wordt, dan beschouwt de samenleving ze als OK. We zien er vandaag heel wat voorbeelden van: materialisme, overspel, abortus, perversiteiten... om er maar een paar te noemen. We kunnen ze verdoezelen en zelfs als "liefde" bestempelen, maar wanneer we ze eerlijk onderzoeken moeten we toegeven dat ze in feite lust en eigenliefde zijn, volledig in tegenstrijd met de naastenliefde die God van ons vraagt. De gevolgen ervan zijn frustratie, ongenoegen, gebrek aan vrede en vervreemding van God. En toch volharden we op onze verkeerde weg. We eisen onze rechten, we eisen gerechtigheid.

We zijn domme kinderen! We zullen nooit gelijke rechten vinden onder de mensen. De menselijke samenleving zal nooit rechtvaardig zijn, dus verspillen we onze krachten. We moeten ermee stoppen gelijkheid, gerechtigheid en vrijheid te zien door de ogen van de mensen maar we moeten ze bekijken vanuit Gods ogen, want enkel door Zijn weg te volgen kunnen we ze bereiken.

Maak een verbond met God. Stel het tot je levensdoel Hem te behagen in plaats van te blijven streven naar voorbijgaande doelen. Prijs God voor al de wonderlijke gaven die Hij ons heeft geschonken in plaats van je blind te staren op de dingen die je niet hebt. Breng Zijn weg van naastenliefde in de praktijk en je vindt een nieuw perspectief: dat wat écht belangrijk is en wat le leven werkelijk vervult.

Weet dat God de bron is van alle liefde en dat er zonder God geen liefde is. Alles wat zichzelf liefde noemt, maar met God geen rekening houdt, is vals. Misleidende, valse liefde komt van satan en wordt door hem gebruikt om ons te verblinden. Want in werkelijkheid wil satan onze ziel en valse liefde is een van de trucs die hij gebruikt om zijn doel te bereiken. De meest voorkomende valse liefde is "verlangen", niet alleen het verlangen naar seks, maar ook het verlangen naar materiële welstand en naar macht.

Verlangen naar materiële welstand komt het meeste voor bij ons in het Westen, waar in een gezin beide ouders meestal een full-time job hebben. Deze trend is begonnen met het doel extra geld te verdienen zodat het gezin zich meer luxe zou kunnen veroorloven. Maar na verloop van tijd zijn we in een ongezonde spiraal terechtgekomen. De maatschappij heeft zich aangepast aan de gezinnen van twee-verdieners, zodat nu die twee inkomens noodzakelijk zijn om er een basis-levensstijl op na te houden. En welke prijs betalen we daarvoor? Maken grotere huizen en mooiere auto's ons gelukkiger? Wanneer we "ja" antwoorden op deze vraag, dan weten we niet wat echt geluk is: het geluk om God te ontdekken in de glimlach van een kind, in een zonsondergang of in het unieke van een eikenblad.

Het verlangen naar macht komt vaak in de plaats van het verlangen naar welstand wanneer iemand tot de conclusie komt dat luxe hem uiteindelijk geen voldoening schenkt. Dan denkt hij dat hij het geluk en de vervulling zal bereiken door macht te hebben over mensen – de macht om anderen te overheersen. Vergis je niet: macht die we gebruiken in dienst van God, om Zijn liefde te verspreiden, kan een wonderlijk iets zijn, maar macht die gebruikt wordt om te domineren of om anderen te onderdrukken is van satan. Daardoor verwijderen we niet alleen onszelf maar ook anderen van God en we veroordelen onszelf tot een gruwelijke toekomst, waar we zullen oogsten wat we zelf hebben gezaaid.

Verlangen naar seks kan onze geest zo vullen dat we God uit ons leven bannen. Het onderdrukt onze ziel en wordt de reden van ons bestaan. Het doet ons uiteindelijk geloven dat het enige doel van het andere geslacht erin bestaat onze eigen lichamelijke verlangens te bevredigen. Door dit machtige wapen van de duivel veroordelen we onszelf tot ellende. Want laat ons duidelijk zijn: we veroordelen onszelf. Het is onze keuze. Hoe dwaas is die valse liefde, dit valse geluk, die valse vervulling! Hoe dwaas zijn we wanneer we kiezen voor die verkeerde weg, voor de korte tijd die we hier op aarde doorbrengen, en we hierdoor onze eigen ziel veroordelen tot een eeuwige hel. Hoe dwaas, wanneer we moeten weten dat elke bevrediging van seksueel verlangen verbleekt in vergelijking met de ervaring vervuld te zijn met de Heilige Geest. Begrijp het niet verkeerd: wanneer lichamelijke liefde uitgroeit tot echte liefde – Gods liefde – dat is dat niet enkel goed en bevredigend, maar dan is het zelfs een gave die God ons schenkt. Dit is een uniek geschenk waardoor Hij een man en een vrouw bij elkaar brengt en daardoor een nieuwe drie-eenheid schept: God, man en vrouw. En net zoals bij de Heilige drie-eenheid van Vader, Zoon en Heilige Geest, worden die drie één.

Door onze liefde voor God worden we sterk genoeg om de menselijke passie te overwinnen die ons kan vernietigen. Terzelfdertijd versterken we de passie die ons zegen wil schenken tot in eeuwigheid. Door onze drang te overwinnen naar seks en geld en macht worden we bevrijd, écht bevrijd, en groeit ons verlangen naar God en naar al wat Hij ons aanbiedt. We ervaren wat het betekent te ontvangen door te geven. De verlangens van ons oude leven zullen minder en minder belangrijk lijken en vervangen worden door een nieuw doel, een nieuwe kracht, een nieuwe ervaring van vreugde en vrede en vervulling die we enkel kunnen bereiken door dicht bij God te blijven en Zijn weg te volgen.

Mijn God, ik heb naar de verkeerde dingen verlangd. Genees mij van mijn blindheid zodat ik met nieuwe ogen de weg kan zien van blijvende zegen bij U. Geef me de moed om de ketenen van satan te verbreken, zodat ik vrij ben om voor U te kiezen.

 Terug naar Hoofdstuk 1

 Terug naar BEVRIJD IN 40 DAGEN inhoud

 Terug naar ONTMOETING inhoud